وبلاگ

نگاهی بر آثار و زندگی کته کلویتس

نگاهی بر آثار و زندگی کته کلویتس

کته کلویتس از هنرمندان مردم دوست آلمانی بود، او متولد کوئینزبرگ می‌باشد، (‌شهری میان لهستان و لیتوانی) البته در حال حاضر قسمتی از روسیه به حساب می‌آید.

موضوع اصلی آثار قشر کارگر و فقیر جامعه بودند که سعی داشت رنج و درد آن‌ها را نشان بدهد. کلویتس در سن 16 سالگی طراحی از مردم ستم دیده را شروع کرد و تا آخرعمر در آثار خود به این موضوع توجه داشت، عمده‌ی آثاری که از او باقی مانده است در باب رنج و دردی است که به قشر کارگر جامعه وارد می‌شد.

او برای خلق آثار خود از ابزاری مانند زغال، چاپ اچینگ، باسمه و لیتوگرافی بهره می‌برد. استفاده از شیوه‌ی چاپ برای خلق آثار نشان می‌دهد که هنرمند به تکثیر آثارش در جامعه علاقه‌مند بوده است.

او با دوست دوران کودکی‌اش، کارل کولویتس ازدواج کرد، کولویتس از پزشکانی بود که مردم محروم را به صورت رایگان معالجه می‌کرد. این موضوع سبب شده بود تا کته‌کلویتس در کارهایش از کسانی که به مطب کولویتس مراجعه می‌کردند الهام بگیرد.

کته کلویتس از مخالفان سرسخت جنگ بود اما با این وجود پسرش تحت تاثیر تبلیغات جنگ طلبانه قرار گرفته بود و مدتی بعد کلویتس عذادار پسر خود و 2500 جوان دیگر شد.

از همین رو گورستان نمادین ولادزکو در بلژیک به یاد آن‌ها ساخته شد و مجسمه‎‌ی والدین داغدار از آثار کته کلویتس در این گورستان نصب شد.

                             

                             

                             

 

کمی بعد از جنگ جهانی اول ناسیونالیست‌ها و نازی‌ها در آلمان به قدرت رسیدند و نازی‌ها در سال 1937 او را از انجام هرگونه فعالیتی منع کردند و از فرهنگستان هنر اخراجش کردند. اما از بعضی از اثار او بدون ذکر نام به نفع خود استفاده می‌کردند.

                                                

                               

                                

                               

                               

چند سال بعد از مرگ همس کته کلویتس نازی‌ها بمبی در خانه‌ی او قرار می‌دهند و بسیاری از آثارش در این فاجعه از بین می‌رود، پس از رخ دادن این اتفاق عده‌ی زیادی از هنرمندان از کشورهای مختلف به او پیشنهاد مهجرت دادند اما او نپذیرفت و گفت در اینجا می‌مانم تا فرو‌ریختن حکومت ناسیونالیسم را ببینم.

در نهایت کته کلویتس در سال 1945 در سن 78 سالگی، 16 روز قبل از فروریختن حکومت ناسیونالیسم از دنیا رفت.

 

                                 

                                

                                

او می‌گفت: وقتی به اغلب آثار موجود در موزه‌ها و گالری‌ها نگاه می‌کنیم، انگار همه در حال خوشی و خوشبختی هستند، انگار هیچ انسانی کار نمی‌کند، رنج نمی‌کشد و خسته نمی‌شود. کلویتس در نامه‌ای از رومن رولان خواسته بود که مجموعه‌ای از آثارش در جهان تحت عنوان جنگ منتشر کند. تا همه بدانند که این است جنگ!

این است آنچه که در طول سال‌ها بر سر انسان‌ها آمده است.